Apo To Parathiro Sou (Remastered 2004)

Ancient

 

 

 

 

Η ιστορια πίσω απο μια αφισα

 Ηταν αρχες- της δεκαετιας του 80 που η αδελφη μου ειχε ανοιξει ενα μαγαζακι με ειδη δωρων, μεταξυ αλλων πουλουσε δισκους και αφισες. Καποια στιγμη το μαγαζακι αλλαξε χαρακτηρα κι ετσι πολλοι δισκοι και αφισες μας εμειναν στοκ. Δισκοι κυριω ροκ και αφισες απο εργα ιμπερισονιστικα , εξπρεσιονιστικα και σουρεαλιστικα . Ηταν η εποχη που η ελληνικη επαρχια ανακαλυπτε τη μοντερνα τέχνη, 100 χρονια σχεδον απο τη γεννηση της . Τους δισκους τους απολαυσαμε και μερικες αφισες στολισαν για καποια χρονια τα σπιτια μας . Καποιες αφισες, αυτες που δεν μας αρεσαν και ιδιαιτερα, εμειναν για χρονια πολλα στη σοφιτα του σπιτιου να παλιωνουν , να φθειρονται, να χαλανε . Ωσπου καποια στιγμη ο ανηψιος μου αποφασισες να κανει εκαθαριση . Μια απο τις αφισες παραπεσε και δεν κατέληξε στην ανακυκλωση . Βολοδερνε σε διαφορα σημεια στο σπιτιού.

Οταν την ξανακοιταξα τις προαλλες εσκυψα να διαβαζω τον τιτλο του εργου " Le Lapin Agile dans la neige" . , To Lapin Agile με χιονι.

Αναζητωντας στο βικιπεντια ανακαλυψα οτι " Το αρχικό του όνομα ήταν το «Καμπαρέ των Δολοφόνων» (Cabaret des Assassins). Ο θρύλος λέει ότι πήρε το όνομα αυτό αφού μία συμμορία δολοφόνων μπήκε στο καμπαρέ και σκότωσε τον γιο του ιδιοκτήτη.

Το καμπαρέ ήταν ήδη 20 χρόνων παλιό, όταν το 1875 ο ζωγράφος Αντρέ Ζίλ (Andre Gill) ζωγράφισε, με αντάλλαγμα λίγο φαγητό, τον πίνακα που έγινε σήμα κατατεθέν του μαγαζιού και του έδωσε το οριστικό του όνομα. Ήταν ένας πίνακας ενός κουνελιού που ξεπηδούσε από μία κατσαρόλα κρατώντας ένα μπουκάλι κρασί, λόγω του ότι σπεσιαλιτέ του καμπαρέ ήταν το κουνέλι σωτέ στην κατσαρόλα. Οι ντόπιοι άρχισαν να αποκαλούν το μέρος Λαπέν Αζίλ, λογοπαίγνιο με τα "La peint à Gill" (δηλ. ο πίνακας του Ζιλ) και "Lapin Agile" (το σβέλτο κουνέλι). Ο πίνακας σήμερα βρίσκεται στο μουσείο της Μονμάρτρης, ενώ ένα αντίγραφο είναι κρεμασμένο στο εξωτερικό του κτιρίου προστατευμένο από ειδικό τζάμι.

Το καμπαρέ σώθηκε από την κατεδάφιση το 1903 όταν ξανααγοράστηκε από τον Αριστίντ Μπριάντ και πάτρονας του έγινε ο Φρεντερίκ Ζεράρ, που έγινε γνωστός ως γερο-Φρεντέ ("père Frédé"). Ο γερο-Φρεντέ έδωσε νέα πνοή στο καμπαρέ. Παίζοντας κιθάρα και βιολοντσέλο, τραγουδώντας και απαγγέλοντας κατάφερε να μαγνητίσει όλη την αβάν γκαρντ στο καμπαρέ του. Έτσι, την περίοδο της αλλαγής του αιώνα το μέρος είχε γίνει στέκι για τους μποέμ ζωγράφους και καλλιτέχνες που έμεναν στην περιοχή, όπως ο Πάμπλο Πικάσο, ο Γκιγιώμ Απολλιναίρ, ο Μωρίς Ουτριγιό, ο Ζωρζ Μπρακ, ο Φρανσίς Καρκό, ο Μαξ Ζακόμπ, ο Αμεντέο Μοντιλιάνι, ο Αντρέ Ντεραίν, ο Αντρέ Σαλμόν, ο Ρολάν Ντορζελέ, ο Πιερ Μακ Ορλάν, ο Ζυλ Ντεπακί, ο Γκαστόν Κουτέ, ο Σαρλ Ντουλέν κ.α. Μοιραία, καθώς γεωγραφικά βρισκόταν στο κέντρο της τότε καλλιτεχνικής ζωής του Παρισιού, το καμπαρέ έγινε στέκι καλλιτεχνικών συναντήσεων και συζητήσεων. Στο Λαπέν Αζίλ σύχναζαν επίσης άλλες παρακμιακές μορφές, όπως μαστρωποί, εκκεντρικοί τύποι, φοιτητές από το Καρτιέ Λατέν, αναρχικοί, ακόμα και μεγαλοαστοί που απλά συμπεριφέρονταν ως μποέμ. Ο πίνακας «Στο Λαπέν Αζίλ» του Πάμπλο Πικάσο (1905) βοήθησε στο να γίνει το καμπαρέ διάσημο.

Στο μικρό καμπαρέ συντελέστηκε ακόμη η διάσημη φάρσα του πίνακα ‘Ο Ήλιος Βασιλεύει Πάνω από την Αδριατική’ του Γιοακίμ-Ραφαέλ Μπορονάλι

Ο Μπορονάλι είναι ένας επινοημένος ζωγράφος της αρχής του 20ου αιώνα, που έχει ζωγραφίσει μόνο έναν πίνακα.

Στο Σαλόν των Ανεξάρτητων του 1910 εμφανίστηκε ένας πίνακας με τον τίτλο "Ο Ήλιος Βασιλεύει Πάνω από την Αδριατική" (Coucher de soleil sur l'Adriatique). Ο κατάλογος δήλωνε ότι ο ζωγράφος ήταν ο “Γιοακίμ-Ραφαέλ Μπορονάλι, ζωγράφος γεννημένος στη Γενεύη” (JR. Boronali, peintre né à Gênes). Λόγω του αφηρημένου χαρακτήρα του πίνακα, οι κριτικοί (μεταξύ των οποίων και ο Γκιγιώμ Απολλιναίρ) ενθουσιάστηκαν με τον πίνακα. Ο πίνακας συζητήθηκε έντονα, μέχρι τη μέρα που στην εφημερίδα «Le Matin» ο συγγραφέας Ρολάν Ντορζελέ αποκάλυψε ότι το πίνακα ζωγράφισε ο «Λολό», ο γάιδαρος του πατρόνα του μικρού καμπαρέ Λαπέν Αζίλ στη Μονμάρτη.

Μπορονάλι είναι αναγραμματισμός του Αλιμπορόν (Boronali-Aliboron), το όνομα που είχε δοθεί στο γάιδαρο από τον Ζαν ντε λα Φονταίν και χαϊδευτικά ονομαζόταν Λολό. Ο Ντορζελέ, μαζί με δύο φίλους του ζωγράφους, τους Αντρέ Βαρνώ και Ζυλ Ντεπακί, έδεσαν μία βούρτσα στην ουρά του Λολό και τον άφησαν να ζωγραφίσει σε έναν καμβά έξω από την πόρτα του Λαπέν Αζίλ, ο οποίος εκτέθηκε στη συνέχεια στο Σαλόν των Ανεξάρτητων.

Ο πίνακας πωλήθηκε τελικά στην τιμή των 400 φράγκων

Ο γερο-Φρεντέ και ο γάιδαρος του Λολό ή Αλιμπορόν, μπροστά στο Λαπέν Αζίλ. :

η ομαδα εν δραση :

O πίνακας ‘Ο Ήλιος Βασιλεύει Πάνω από την Αδριατική :

To Lapin Agile είχε γίνει πια διάσημο .

Το Λαπέν Αζίλ απεικονιζόταν πολύ συχνά στους πίνακες του Μωρίς Ουτριγιό. https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%BF%CF%81%CE%AF%CF%82_%CE%9F%CF%85%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BB%CF%8C Δικο του και το εργο στην αφισα:

και μετα την εικαστικη μου παρεμβαση - " Αναζητωντας τον Λολο "

abstract comic

Abstract comic

 Στον χώρο της αφηρημένης τέχνης, η ομορφιά συχνά βρίσκεται στα επίπεδα - τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά. Το έργο τέχνης που παρουσιάζεται εδώ είναι μια εκπληκτική εξερεύνηση της υφής και της σύνθεσης, προσκαλώντας τους θεατές να εμβαθύνουν σε έναν κόσμο όπου οι μονόχρωμες αποχρώσεις χορεύουν και αλληλεπιδρούν με σαγηνευτικούς τρόπους.

Με την πρώτη ματιά, το έργο μπορεί να φαίνεται ως μια συλλογή από αποσπασματικές στιγμές, καθεμία από τις οποίες αποτελεί ένα παράθυρο σε ένα διαφορετικό συναισθηματικό τοπίο. Η αλληλεπίδραση σκούρων και ανοιχτόχρωμων τόνων δημιουργεί μια αίσθηση βάθους, τραβώντας το βλέμμα στον καμβά και ενθαρρύνοντας ένα ταξίδι ανακάλυψης. Κάθε τμήμα φαίνεται να λέει τη δική του ιστορία, όμως μαζί σχηματίζουν μια συνεκτική αφήγηση που μιλάει για την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης εμπειρίας.

Η χρήση πολυεπίπεδων υφών προσθέτει μια απτική ποιότητα στο έργο, προσκαλώντας τους θεατές να φανταστούν τη φυσικότητα του χρώματος. Αυτή η τεχνική όχι μόνο ενισχύει το οπτικό ενδιαφέρον, αλλά προκαλεί και μια αισθητηριακή ανταπόκριση.

In the realm of abstract art, the beauty often lies in the layers—both literal and metaphorical. The artwork presented here is a stunning exploration of texture and composition, inviting viewers to delve into a world where monochrome hues dance and interact in captivating ways.

At first glance, the piece may appear as a collection of fragmented moments, each square a window into a different emotional landscape. The interplay of dark and light tones creates a sense of depth, drawing the eye across the canvas and encouraging a journey of discovery. Each section seems to tell its own story, yet together they form a cohesive narrative that speaks to the complexity of human experience.

The use of layered textures adds a tactile quality to the work, inviting viewers to imagine the physicality of the paint. This technique not only enhances visual interest but also evokes a sensory respon

#AbstractArt #Expression #LandscapeArt #Texture #ColorfulCreation #ArtLovers #HomeDecor

abstract

abstract

 

Οι Προσευχές των Ναυτικών - The Sailors' Prayers (Ξέμπαρκοι version)